การศึกษา

การกำเนิดของชีวิต การเกิดจักรวาล และวิวัฒนาการของจักรวาล

นับตั้งแต่สมัยโบราณ มนุษย์ได้จ้องมองดาวที่ระยิบระยับในยามค่ำคืนด้วยความฉงนในความงาม ในที่มาของดาวเหล่านั้น และในต้นกำเนิดของมนุษย์เอง แต่ตระหนักว่ามนุษย์และสะเก็ดดาว มีต้นกำเนิดร่วมกันและมีองค์ประกอบเดียวกัน ความเชื่อมโยงนี้ปรากฏชัดเจน เมื่อมนุษย์ได้ศึกษาสสารที่เล็กที่สุด เพื่อจะเข้าใจสสารที่ใหญ่ที่สุด เช่น จักรวาล และมนุษย์เท่านั้นที่มีสมองอันยอดเยี่ยมที่สามารถตอบปัญหาการกำเนิดของจักรวาลและตั้งคำถามเกี่ยวกับความมุ่งหมายของธรรมชาติ ณ วันนี้เรายังไม่รู้คำตอบนี้ และอาจจะไม่มีวันรู้คำตอบก็ได้ แม้กระทั่งเมื่อมนุษย์ได้รู้คำตอบอื่นๆทั้งสิ้นแล้ว

ดวงอาทิตย์ให้พลังงานแก่ทุกชีวิตบนโลก และเป็นแหล่งพลังงานที่สำคัญของโลกด้วย ถ้าปราศจากดวงอาทิตย์ชีวิตจะบังเกิดบนโลกไม่ได้ ถึงแม้ดวงอาทิตย์จะมีความสำคัญมากกระนั้น แต่ดวงอาทิตย์ก็เป็นเพียงดาวฤกษ์หนึ่งดวงในแสนล้านดวงที่มีในกาแล็กซี่ ทางช้างเผือกก็เป็นเพียงหนึ่งกาแล็กซี่ในแสนล้านกาแล็กซี่ในจักรวาลอันเวิ้งว้าง ดาวดวงระยิบระยับที่เราเห็นในคืนฟ้าใสแทบทั้งหมดเป็นดาวฤกษ์ในกาแล็กซี่ของเรา แต่ก็มีจุดสว่างจางๆบางจุด ที่เป็นกาแล็กซี่อื่นที่อยู่ใกล้ทำให้สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

กำเนิดและวิวัฒนาการของจักรวาล

นักดาราศาสตร์ชื่อ ฮับเบิล (Edwin P.Hubble) ได้ศึกษาสเปกตรัมของแสงจากดาวฤกษ์ ในกาแล็กซี่อื่นที่อยู่นอกกาแล็กซี่ทางช้างเผือกของเรา เขาได้พบว่าตำแหน่งสเปกตรัมทั้งชุดได้มีการเลื่อนไปทางด้านที่มีความยาวคลื่นมากขึ้น หรือที่มักกล่าวว่า ความยาวคลื่นได้ขยับไปทางสีแดง (red shift) ฮับเบิลอธิบายว่า เหตุการณ์นี้เกิดจากปรากฏการณ์ ดอปเพลอร์ (Doppler effect) และหมายความว่า กาแล็กซี่ที่อยู่ไกลเหล่านั้นกำลังถอยหนีจากเราด้วยความเร็วสูง เขาได้พบใน ค.ศ. 1929 ว่าอัตราเร็วของการถอยหนีนี้แปรโดยตรงกับระยะห่างระหว่างกาแล็กซี่นั้นๆกับเรา การค้นพบทำให้เรารู้ว่า เรามิได้เป็นศูนย์กลางของจักรวาล และจักรวาลกำลังขยายตัว โดยที่กาแล็กซี่ทั้งหลายต่างก็ถอยหนีจากกันด้วยความเร็วสูง (ยกเว้นเพียงเฉพาะกลุ่มของกาแล็กซี่ที่ใกล้กันมาก และโคจรรอบกันอยู่) ถ้านักดาราศาสตร์ในกาแล็กซี่อื่นทำการทดลองสังเกตุศึกษากาแล็กซี่ทางช้างเผือกก็จะได้ผลลัพธ์เดียวกัน การค้นพบนี้สำคัญมาก เพราะแสดงให้เห็นว่าในอดีตเมื่อประมาณ หนึ่งหมื่นสองพันล้านปีมาแล้ว จักรวาลได้ถือกำเนิดจากการระเบิดครั้งยิ่งใหญ่ (The Big Bang) โดยในตอนนั้นจักรวาลมีขนาดเล็กมาก นั่นคือจุดกำเนิดของอวกาศ (space) และจุดตั้งต้นของเวลา (Time) โดยก่อนนั้น ไม่มีจักรวาล ไม่มีอวกาศ ไม่มีเวลา และแน่นอน ไม่มีชีวิต

เมื่อจักรวาลแรกกำเนิดนั้น อุณหภูมิของจักรวาลสูงมหาศาลและความหนาแน่นของมวลสารก็สูงมหาศาลด้วย และเมื่อจักรวาลระเบิดแล้วจักรวาลก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเย็นลงเรื่อยๆ เมื่ออุณหภูมิของจักรวาลลดต่ำลงเพียงพอแล้ว อนุภาค เช่น อิเล็กตรอน และอนุภาคที่เป็นสื่อนำแรงทั้งหลายก็ปรากฏ และรวมตัวกัน จนเกิดเป็นนิวเคลียส เป็นอะตอม และเป็นโมเลกุล

Leave a Reply