อาหารและเครื่องดื่ม

วัฒนธรรมการกินผัดไทย

วัฒนธรรมการกินเส้นก๋วยเตี๋ยวนั้น สันนิษฐานได้ว่ามีมาพร้อมกับคนจีนที่อพยพเข้าสู่ประเทศไทย คนไทยกินก๋วยเตี๋ยวมากขึ้นเมื่อเกิดน้ำท่วมกรุงเทพฯ ครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2485 ทั้งผักและข้าวหายาก จอมพล ป. พิบูลสงคราม ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีขณะนั้น จึงรณรงค์ให้คนไทยกินก๋วยเตี๋ยวและเพาะถั่วงอกกินเป็นผัก ยุคนั้นจึงอาจเป็นยุคเริ่มต้นของผัดไทย

ผัดไทยสมัยโบราณเรียก ก๋วยเตี๋ยวถังแตก เครื่องปรุงมีไม่มากนัก ได้แก่ หัวไช้โป๊วเค็มหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ กุ้งแห้งตัวเล็ก ผัดกับเส้นก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็ก ใบกุยช่าย และถั่วงอก ไม่ใส่ไข่ คนสมัยโบราณแถบสิงห์บุรีจะมีผัดไทยที่เรียกว่า ผัดหยิบ ซึ่งเป็นผัดไทยที่ใส่แต่เส้น ปรุงสามรส เปรี้ยว เค็ม หวาน กินกับมะม่วงซอย หรือมะเฟืองซอย ถั่วงอก และต้นหอม

เรื่องรสเปรี้ยวของผัดไทย หม่อมหลวงพร้อมศรี พิบูลสงคราม กล่าวไว้ว่า เดิมทีผัดไทยนั้นไม่มีรสเปรี้ยว ผัดแค่เค็มและหวาน เวลาเสิร์ฟจะเคียงกับมะนาวหนึ่งซีกเพื่อเพิ่มรสเปรี้ยว และไม่โรยถั่วลิสง แต่ถ้าจะใส่มักจะผัดลงไปกับเส้นเลย

มีบางกระแสกล่าวถึงการไม่ใส่หมูไว้ว่า เป็นเพราะผัดไทยเป็นอาหารที่คนไทยคิดประยุกต์ขึ้น ซึ่งในสมัยนั้น (ยุคมาลานำไทย) วัฒนธรรมการกินเนื้อหมูเป็นของคนจีน คนไทยจึงไม่นิยม

ผัดไทยที่ดี เส้นก๋วยเตี๋ยวต้องเหนียวนุ่ม ไม่กระด้าง และเส้นไม่ขาด ไม่เละ รสชาติต้องกลมกล่อมสามรส คือ เปรี้ยว เค็ม หวาน ไม่มีรสใดเด่นเป็นพิเศษ ส่วนเครื่องเครานั้น สมัยนี้ก็แล้วแต่ใครจะใส่อะไรบ้าง อันนี้ก็ไม่ว่ากัน

Leave a Reply