สาเหตุการเกิดโรคไข้หวัดนกการแพร่ระบาดของโรคและอาการแสดงของสัตว์ที่เป็นโรค

December 2 | Posted by admin | สุขภาพ Tags: ,

ไข้หวัดนก เชื้อไวรัสที่ทำให้เกิดไข้หวัดนกคือเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ชนิดเอ ซึ่งสัตว์ปีกทุกชนิดจะมีความไวต่อเชื้อนี้มาก และสุกรก็สามารถติดเชื้อได้เช่นกัน นกน้ำ นกชายทะเล และนกป่าที่ติดเชื้อมักจะไม่แสดงอาการ แต่จะสามารถแพร่เชื้อทำให้เกิดการระบาดของโรคในฝูงสัตว์ปีกทุกชนิด ทั้งในฟาร์ม ตามบ้านเรือน รวมทั้งนกในธรรมชาติได้

การกลายพันธุ์ของเชื้อไวรัสชนิดนี้เกิดขึ้นอยู่เสมอ ซึ่งจะทำให้มีความรุนแรงมากขึ้น หรือแพร่ระบาดได้ง่ายขึ้น เชื้อเกิดการกลายพันธุ์โดยการแลกเปลี่ยนสารพันธุกรรมกัน ซึ่งในอดีตพบว่าสุกรที่ติดเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ของสัตว์ปีก และไข้หวัดใหญ่ของคนพร้อมกัน ทำให้เชื้อเกิดการกลายพันธุ์เป็นไวรัสสายพันธุ์ใหม่ที่มีความรุนแรง ระบาดไปทั่วโลก มีผู้เสียชีวิตหลายสิบล้านคน และปัจจุบันเชื่อว่าการกลายพันธุ์ในลักษณะนี้อาจเกิดขึ้นในมนุษย์ได้ด้วยเช่นกัน

เชื้อไวรัสไข้หวัดนกถูกทำลายได้ด้วยความร้อน แสงแดด และความแห้ง โดยการปรุงอาหารที่อุณภูมิ 70 องศาเซลเซียสขึ้นไปจะสามารถฆ่าเชื้อได้ และน้ำสบู่หรือผงซักฟอกจะทำให้ไวรัสสูญเสียความสามารถในการติดเชื้อ น้ำยาฆ่าเชื้อทั่วไปก็มีฤทธิ์ทำลายเชื้อได้ดีเช่นกัน เชื้อไวรัส อาจมีความทนทานมากขึ้นในช่วงอากาศเย็นและความชื้นสูง โดยอาจอยู่ในมูลสัตว์ วัสดุรองพื้นต่างๆ น้ำ และสิ่งแวดล้อมได้หลายวัน หรืออาจนานเป็นเดือน

การเกิดโรค การแพร่ของเชื้อเกิดขึ้นระหว่างสัตว์ปีกด้วยกันและแพร่ต่อมายังคนได้ แต่การแพร่ติดต่อจากผู้ป่วยพบน้อยมากและมักไม่ก่อโรค

การติดต่อในฝูงสัตว์ นกน้ำที่อพยพเป็นแหล่งโรคในธรรมชาติโดยมักไม่มีอาการป่วย เชื้อจะถูกขับออกมากับมูลสัตว์หลังติดเชื้อยู่ประมาณ 1-2 สัปดาห์ นกอพยพอาจนำเชื้อแพร่ไปยังสัตว์ปีกที่เลี้ยงไว้ โดยเฉพาะในโรงเรือนเปิด และอาจแพร่เชื้อให้ไก่ เป็ดที่เลี้ยงปล่อยไว้ตามบ้าน หรือเชื้ออาจถูกนำพาไปโดยสัตว์จำพวกนกในธรรมชาติ เช่น นกกระจอก แมลงชนิดต่างๆ ช่องทางการติดเชื้อเข้าสู่ร่างกาย คือ ติดเชื้อทางเยื่อบุของทางเดินอาหารและอาจเข้าที่ทางเดินหายใจได้ด้วย

การติดต่อจากสัตว์มาสู่คน จากการสอบสวนโรคพบว่าผู้ป่วยโรคไข้หวัดนกเกือบทั้งหมดมีประวัติชัดเจนว่าในช่วง 7 วัน ก่อนป่วยได้สัมผัสโดยตรงกับสัตว์ปีกที่ป่วยหรือตาย บางรายมีประวัติสัมผัสสิ่งแวดล้อมที่ปนเปื้อนเชื้อในพื้นที่ที่เกิดโรคระบาด ปัจจุบันยังไม่เคยพบการติดเชื้อโดยการกินเนื้อหรือไข่ของสัตว์ปีกที่ติดเชื้อ ระยะฟักตัวของโรคทั้งในสัตว์และในคนโดยเฉลี่ยอยู่ในช่วง 3-5 วัน สูงสุดไม่เกิน 7 วัน

อาการแสดงของโรค

ในสัตว์ปีก มีไข้ หงอยซึม ไม่กินอาหาร ขนยุ่ง หน้า หงอน เหนียงบวม มีสีแดงคล้ำ มีจุดเลือดออกที่หน้าแข้ง ไอ จาม น้ำมูกไหล อาจท้องเสีย ชัก และไข่น้อยลง หรือไข่มีลักษณะผิดปกติ ตายรวดเร็ว การระบาดมักรุนแรงและทำให้ไก่ตายเกือบ 100% ไก่ และไก้งวงมักป่วยรุนแรง โดยทั่วไปเป็ด ห่านมักทนโรคมากกว่า และมักไม่ป่วย

ในคน จะมีอาการทางระบบทางเดินหายใจแบบเฉียบพลัน เริ่มจากมีไข้สูง หนาวสั่น ปวดศีรษะ ปวดเมื่อยเนื้อตัว อ่อนเพลีย เจ็บคอ ไอแห้งๆ และอาจมีตาแดงด้วย ผู้ป่วยที่เป็นเด็ก ผู้สูงอายุ หรือผู้มีโรคประจำตัว อาจป่วยรุนแรง เกิดอาการหายใจลำบากหรือหอบ จากปอดบวมอักเสบ และอาจมีอาการระบบหายใจล้มเหลวอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งเสียชีวิตได้ ระยะเวลาป่วยนาน 5-13 วัน อัตราป่วยตายสูงถึงร้อยละ 70

บทความแนะนำ :

Tags: ,

Leave a Reply