สุขภาพ

โรคจากการประกอบอาชีพที่เกิดจากแคดเมียดสาเหตุของโรคอิไตอิไต

แคดเมียม เป็นโลหะที่พบในสินแร่สังกะสี ตะกั่วและทองแดง โดยแคดเมียมเป็นผลพลอยได้จากการถลุงแร่ดังกล่าว แคดเมียมเป็นโลหะสีขาวเทา มีลักษณะอ่อนดัดได้ ภาวะพิษจากแคดเมียมเป็นภาวะพิษที่มีความสำคัญทางสาธารณสุขชนิดหนึ่ง เพราะโลหะชนิดนี้อาจมีการปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อม และส่งผลกระทบต่อประชากรเป็นวงกว้าง ดังที่เคยปรากฏว่ามีการรับสัมผัสสารแคดเมียมในเขตโทยามา ในลุ่มน้ำจินซู ประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2493 โดยเกิดจากการปนเปื้อนแคดเมียมในน้ำในระบบชลประทานทำให้มีการปนเปื้อนแคดเมียมในข้าวที่เพาะปลูกและบริโภคในบริเวณดังกล่าว จนเกิดโรค อิไต อิไต (Itai-itai) การปนเปื้อนในครั้งนั้นมาจากการทำเหมืองแร่ สังกะสี ตะกั่ว และทองแดง ในประเทศไทยมีการพบการปนเปื้อนในน้ำและนาข้าว บริเวณแม่ตาวในอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ในพ.ศ. 2547

แคดเมียมถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายได้ ทางการหายใจ และจากทางเดินอาหาร โดยการดูดซึมในทางเดินหายใจในรูปไอหรือฝุ่นของแคดเมียมและมีการดูดซึมที่ปอดได้ประมาณร้อยละ 25 การดูดซึมนี้จะมากขึ้นถ้ามีการสัมผัสร่วมกับการสูบบุหรี่ ในทางเดินอาหารแคดเมียมจะถูกดูดซึมประมาณร้อยละ 5 และจะถูกดูดซึมเพิ่มขึ้นในผู้ที่มีภาวะขาดแคลเซียมและเหล็กในร่างกาย แคดเมียมในกระแสเลือดจับอยู่กับเม็ดเลือดแดงและการกระจายเข้าสู่ตับและจับกับโปรตีนอัลบูมิน และ metallothionein ในร่างกาย แคดเมียมจะถูกกำจัดออกจากร่างกายทางปัสสาวะและถูกดูดกลับไปสะสมที่ไตทำให้เกิดภาวะพิษต่อไต

อาการและอาการแสดง

อาการเฉียบพลัน เกิดจากการหายใจเอาแคดเมียมในบรรยากาศเข้าไปในปริมาณเกิน 1 มก./ลบ.ม. ใน 8 ชั่วโมงของการทำงาน จะก่อให้เกิดโรคปอดอักเสบสารเคมี และกรณีที่รุนแรงจะเกิดภาวะปอดบวมน้ำ โดยทั่วไปจะเกิดภายใน 1-8 ชั่วโมงหลังจากได้รับไอควัน

การหายใจเอาไปควันแคดเมียมออกไซด์ที่มีระดับสูงเกินกว่า 5 มิลลิกรัมต่อลูกบาศก์เมตร เป็นระยะเวลา 8 ชั่วโมง อาจทำให้เสียชีวิตได้ภายใน 4-7 วัน

ทางการกิน การได้รับแคดเมียมทางการกินอาหารที่เป็นกรดหรือเครื่องดื่ม ซึ่งมีแคดเมียมเกินกว่า 15 มิลลิกรัม/ลิตร ก่อให้เกิดอาการแบบอาหารเป็นพิษ เช่น คลื่นไส้ อาเจียน ปวดท้องท้องเสีย และอาจเสียชีวิตได้จากการช็อคจากการเสียน้ำและเกลือแร่ในร่างกาย หรือไตวาย การกินแคดเมียมเข้าไปเกินกว่า 300 มิลลิกรัมจะทำให้เสียชีวิตได้

อาการเรื้อรัง ฝุ่นแคดเมียมออกไซด์ ทำให้เิกิดพังผืดในเนื้อปอด และเกิดโรคถุงลมโป่งพอง และอาจเปลี่ยนแปลงเป็นพิษแคดเมียมเรื้อรังเฉพาะที่ได้ เช่น ในทางเดินหายใจ และการทำลายไต พบมีโปรตีนในปัสสาวะ ซีด เป็นต้น

นอกจากนี้ผู้ที่ได้รับแคดเมียมเป็นระยะเวลานานจะพบลักษณะผิดปกติของกระดูก ได้แก่ ภาวะกระดูกอ่อน กระดูกพรุน ทำให้กระดูกหักง่าย ผู้ป่วยจะมีอาการปวดกระดูกขา เดินลำบาก และเกิดกระดูกโค้งและหักชนิด pseudofracture เวลาเดินจะปวดและร้องเจ็บ (อิไต อิไต) ทั้งหมดนี้เป็นผลโดยตรงของแคดเมียมต่อเมตาบอลิซึมของกระดูก

Leave a Reply