อื่นๆ

ความเป็นมาของการปลูกข้าว

จากการศึกษาของ Richard S. Macheis นักโบราณคดีชาวอเมริกัน พบร่องรอบของข้าวป่าที่มีอายุถึง 16,000 ปี และพบว่ามนุษย์รู้จักปลูกข้าวกว่า 9,000 ปีมาแล้ว โดยศึกษาจากเศษข้าวไหม้ที่ติดกับภาชนะซึ่งขุดค้นได้จากถ้ำในมณฑลเฉียงซี ของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน หลักฐานทางโบราณคดีต่างๆ ที่มีการค้นพบได้สะท้อนให้เห็นว่ามนุษย์มีการเรียนรู้และพัฒนาวิธีการปลูกข้าวจากการปลูกเป็นข้าวไร่ มาเป็นการหว่าน กระทั่งเข้าสู่รูปแบบของการปักดำ และมีการพัฒนาต่อมาโดยมีเทคโนโลยีเข้ามาเกี่ยวข้องการปลูกข้าว

นอกจากนี้ยังพบว่าสายพันธุ์ข้าวที่มีอยู่ในโลกใบนี้มีมากถึง 120,000 สายพันธุ์ แต่ที่เป็นที่รู้จักและมีการนำมาปลูกเพื่อบริโภคนั้นมีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิด คือ Oryza glaberrina ปลูกในบริเวณพื้นที่ทวีปแอฟริกา และ Oryza Savita ปลูกในบริเวณพื้นที่ทวีปเอเชีย

สำหรับข้าวที่มีการปลูกในบริเวณทวีปเอเชีย ถือเป็นข้าวเศรษฐกิจในระบบตลาดโลก มีอยู่ด้วยกัน 3 กลุ่ม คือ

กลุ่มข้าวอินดิกา (Indica) เป็นกลุ่มข้าวที่ค้นพบในอินเดีย นิยมปลูกในเขตมรสุม ตั้งแต่ จีน อินเดีย ศรีลังกา และแพร่กระจายไปทั้งอุษาคเนย์ ได้แก่ เวียดนาม ไทย ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย เป็นต้น ข้าวชนิดนี้คนไทยเรียกกันว่า “ข้าวของเจ้า” การแพร่กระจายของข้าวชนิดนี้เป็นไปอย่างรวดเร็วจนแทนที่ข้าวเหนียว ซึ่งเป็นข้าวพันธุ์ดั้งเดิมของท้องถิ่นแถบนี้มาก่อน ปัจจุบันเรียกกันว่า “ข้าวเจ้า”

กลุ่มข้าวจาปอนิกา (Japonica) คือ ข้าวเหนียวเมล็ดป้อม มีแหล่งกำเนิดทางด้านเหนือของอุษาคเนย์ แพร่กระจายพันธุ์ตามลุ่มน้ำโขงก่อนพุทธศตวรรษที่ 20 และลดจำนวนลง มีการปลูกในพื้นที่ญี่ปุ่น ยุโรป รัสเซีย และอเมริกา

กลุ่มข้าวจาวานิกา (Javanica) เป็นข้าวพันธุ์ผสมระหว่างอินดิกา และจาปอนิกา ซึ่งไม่ค่อยได้รับความนิยมมากนัก เนื่องจากให้ผลผลิตจำนวนน้อย