สิ่งแวดล้อม

อุปกรณ์ที่ใช้ในกระบวนการบำบัดน้ำเสียทางกายภาพ

สิ่งเจือปนที่สามารถบำบัดออกจากน้ำเสียได้ด้วยวิธีทางกายภาพ ได้แก่ ของแข็งขนาดใหญ่ เช่น เศษผ้า กระดาษ พลาสติก เศษอาหาร ฯลฯ กรวด ทราย และไขมัน น้ำมันที่ไม่ละลายน้ำ

อุปกรณ์ที่ใช้ในการบำบัดน้ำเสียทางกายภาพ ได้แก่  ตะแกรงหยาบและตะแกรงละเอียด ถังดักกรวดทราย ถังดักไขมัน ถังตกตะกอน เป็นต้น

1. ตะแกรงหยาบและตะแกรงละเอียด

ตะแกรงหยาบใช้สำหรับดักสิ่งของที่ลอยน้ำ เช่น เศษผ้า ใบไม้ ถุงพลาสติก ฯลฯ ตะแกรงละเอียดจะมีขนาดตาเล็กกว่าตะแกรงหยาบและใช้ดักสิ่งของที่มีขนาดเล็ก ตะแกรงทั้งสองนี้ช่วยป้องกันมิให้เครื่องสูบน้ำอุดตัน

2. ถังดักกรวดทราย

เป็นถังขนาดเล็กที่ออกแบบให้สามารถดักจับกรวดทรายในน้ำเสียที่ไหลผ่าน ถังดักกรวดทรายเป็นสิ่งจำเป็น ทั้งนี้เพื่อป้องกันมิให้เครื่องสูบน้ำสึกกร่อนและเกิดความเสียหายเนื่องจากถูกขัดสีจากกรวดทราย

3. ถักดักไขมันและน้ำมัน

น้ำเสียหลายประเภทมีน้ำมันหรือไขมันปนอยู่ด้วย เนื่องจากไขมันหรือน้ำมันมีความถ่วงจำเพาะน้อยกว่าน้ำจึงลอยตัวอยู่เหนือน้ำ ทำให้สามารถใช้ถังดักไขมันและน้ำมัน ทางออกของถังดักไขมันจุ่มอยู่ใต้น้ำซึ่งต่ำกว่าชั้นไขมันและน้ำมัน จึงสามารถดึงเฉพาะส่วนที่เป็นน้ำออกจากถังดักด้วยท่อรูปตัว T ไขมันหรือน้ำมันจะสะสมตัวอยู่ในถังดักและสามารถตักออกไปทิ้งได้ ถ้าน้ำเสียมีน้ำมันหรือไขมันละลายอยู่จะไม่สามารถกำจัดไขมันได้ด้วยวิธีนี้ได้ วิธีแก้ไขคือ ต้องทำให้น้ำมันและน้ำเสียแยกตัวจากกัน โดยใช้สารเคมีช่วยเสียก่อน จากนั้นจึงใช้ถังดักหรือแยกไขมันและน้ำมัน บางครั้งการแยกน้ำมันหรือไขมันอาจให้วิธีทำให้ลอยตัว (Flotation) ก็ได้

4. ถังตกตะกอน

ของแข็งหรือสารแขวนลอยที่ลอยผ่านตะแกรงมาได้ จะถูกบำบัดออกจากน้ำเสียด้วยถังตกตะกอนซึ่งเป็นถังขนาดใหญ่ที่เป็นที่พักน้ำเสีย เมื่อน้ำเสียไหลเข้ามาในถังตกตะกอน น้ำเสียจะใช้เวลาอยู่ในถังนี้ประมาณ 2-4 ชม. อย่างสงบ ทำให้สารแขวนลอยมีเวลาตกตะกอนลงสู่ก้นถัง น้ำเสียที่ไหลออกไปจึงมีสารแขวนลอยเหลือน้อย ถังตกตะกอนมีบทบาทอยู่ในการบำบัดน้ำเสียแบบต่างๆ เกือบทุกประเภท และถือเป็นหน่วยสำคัญในการกำจัดสารแขวนลอยในน้ำ

Leave a Reply